Natuur niet meer veilig?

Door klimaatverandering worden eco-systemen minder weerbaar, klinkt misschien hoogdravend, maar de seinen staan wel op rood. Het is een reactie op onze uitstoot en hoe snel we ons aanpassen en of zal helpen is een tweede, is onbekend.

Degenen die afval storten in uw natuur konden lang hun gang gaan. In 2007 kwam men al vele zakken met (drugs) afval tegen bij uitvalswegen zoals de Klein dalkensweg.  Huishoudelijk afval idem, er werd enkel opgeruimd, tot aan de grens met Duitsland lag het in de natuur. Mensen zagen daders in actie, ik hoorde de verhalen van het lossen van afval.  Echter handhaven bestond uit opruimen. Betrapt werden enkelen bij het verstrooien van stroken zilverpapier (ernstige milieu verontreiniging) in het Doenrader parkje. Geruststellend, het werd gesignaleerd en direct opgeruimd. Ze (de daders) dropen af……..

Echter er komt steeds meer af op de pot honing, en de criminaliteit groeit mee met de branche. Fotografeer dat wat u ziet aan afval, mobieltjes b.v. in natuur. dit kunt u  direct doorgeven aan uw gemeente/politie. Het is te hopen dat er adequate handhaving komt, de gemeenschap heeft al te lang betaalt en de daders gaan vrijuit.



Vuurwerkslachtoffer(s) Nieuwjaar

Een beetje uitgeslapen, tijdens het voeren van de vogels bleek er een verzwakte Koolmees bij de voerplek te zitten. Vreemd een oogje dicht, maar hij kon toch vliegen. Gek dat hij niet direct wegvluchtte, maar mij aankeek. Na het voeren op hem gelet en hij pikte er wat op los, gauw een foto gemaakt. Echter snel bleek dat hij achteruit ging en is hij met een doek er over, naar binnen verhuisd in een kartonnen doos.  Helaas bleek het beestje niet meer te redden!

Blijkbaar te verzwakt en heeft het geleden onder de enorme knallen, die van  heel nabij afgingen. Omdat we hier een paradijselijke natuur hebben, vind ik dat dit niet kan.

Een Koolmees is een vogeltje van nietig gewicht, maar als wij natuur om zeep helpen terwille van een feestje, waar zijn we dan mee bezig?

Het diertje  ligt nog steeds in de doos en bleek veel te mager, een jong van afgelopen jaar. Het borstbeen voelde scherp aan, het had nauwelijks vlees op de botten.  Ondanks ‘Der schöne blauwe Donau’ op t.v. ben ik er niet bij, zoals andere jaren.

Waarom gebeurt dit?   De herinnering van vuurwerkbommen uit Napels komen weer terug, onze hond was onder mijn stoel gekropen alles trilde door de explosies. Het is reeds jaren geleden, het opgeslagen vuurwerk werd in beslag genomen, daar het groot gevaar opleverde voor de omgeving.

Natuurlijk valt dit niet onder feestvreugde en is het ongehoord. Temeer daar de geschiedenis steeds weer herhaalt.  De stilte nu klinkt haast oorverdovend!

Het is nu bijna donker als ik schrijf, een merel vliegt voorbij en de heggemussen zaten nog snel wat resten voer te pikken. Wat heerlijk ze zijn er nog, vogels die morgen ook weer vragen  om wat aandacht om te overleven in onze ‘natuur’.

 



2019 een terugblik en vooruitblik 2020

Brede wespenorchis in volle bloei

Brede wespenorchis in volle bloei

Eind van het jaar is balans opmaken. Wat is er gewonnen en blijft er aan natuur? Soorten die makkelijk scoren door conditie van de bodem zijn brandnetels en de verspreiding is aangepakt.  Handmatig verwijderen werd het, volgend jaar zien we gauw genoeg het resultaat. Het Robertskruid verspreidde zich door uitzaaiing in de wei. Jaarlijks twee keer maaien heeft zo zijn voordelen: er komen meer bloemplanten. Door nieuwe soorten uit te planten en in te zaaien krijgt het hele terrein daarmee ander aanzien. Dit is tevens opzet, bijenplanten betekenen voedsel voor allerlei insecten. Deze worden vervolgens weer  geconsumeerd door vogels, egels en bos/spitsmuis en mollen, alles doet zich tegoed aan gezond bodemleven. Als laatste verschijnen predatoren zoals wezel of hermelijn.

Het aantal wormen in de bodem zien wij teruglopen, en moet omhoog om bodemvruchtbaarheid te onderhouden, hun werk is helemaal gratis!

In de composthoop zagen wij wel springstaarten en kevers echter géén mestworm  Je kunt mestwormen kopen maar nu even niet, volgend voorjaar is het zichtbaar bij het omzetten van de composthoop. Een artikel over platwormen die via tuinaarde naar onze tuinen kunnen migreren, doet ons extra letten op plantmateriaal. Een soort die alle wormen opvreet is reeds gearriveerd in ons landje. Dat wil je niet in je tuin!

Veel groente-planten hadden tekort aan water, maar de zon deed ook veel goeds voor b.v. tomaten. De oogst bleek uitzonderlijk. Het was heet en zonnebloemen en spontaan opkomende koriander stond te pronken. Laatstgenoemde soort zat in een bloem-zaad mengsel. De smaak van het verse blad kenden we niet, maar waarderen we nu des temeer.

Tenslotte wensen we de lezer een Fijne Kerst en een voorspoedig Nieuwjaar: 2020!

 



Zoveel vogels en een konijntje

Een terugblik op deze dag waarbij uitzonderlijke hitte toesloeg. Dit bleek voor de meeste dieren een uitdaging. We zagen nog nooit spechten met de bek open over ons grasland al springend rondstruinen. Aan de gang en vaak ook wijze van vliegen kan men vogels leren herkennen.  Vanaf het moment dat er zoveel vogels op terras en gras zaten, bleven we toekijken, hoe deze dieren konden omgaan met de warmte. Het jonge konijn die hier in vrijheid opgroeide zat stil te grazen.

De familie Groene specht met een jong voorop bleef naar mieren speuren. Met of zonder succes, het jong kon daarvan leren. Door de schaduw achter het huis was het bovendien op deze plek uit te houden.

Nu deze periode enige tijd terug ligt, weten wij dat de bewoners van de poel. m.n. groene kikkers het gered hebben. Afzien was het zeker en het jong van de Zwarte roodstaart zou die de trek naar het zuiden gemaakt hebben?  Enkele keren liet man Roodstaart zijn onderbroken liedje horen. Nijntje bleef nog enkele weken en ineens vertrokken, een gemis.

 



Grijze kwikstaart – Motacilla cinerea

Grijze kwikstaart

Grijze kwikstaart

Gisteren was het Wereld dierendag.
Een kleurrijke soort kwam die dag bij ons aanvliegen, prachtig om te zien. Helaas bleef het kwikstaartje, niet erg lang. Met hem waren nog een viertal zanglijsters geland. Duidelijk op trek.
Deze vogel werd op internet als Grijze kwikstaart herkend.
De waarneming van deze  soort was voor mij bijzonder,  maar het is een vrij algemene soort met een paar honderd waarnemingen per jaar.
Een 6 tal foto’s heb ik kunnen maken en hier een ervan.

Als er stromend water in de buurt is en dat is er in het beekdal vindt hij daar genoeg insecten en heeft het naar zijn zin.



8 juni dè dag!!

Wij zitten nu in een warme periode. Dit is een terugblik naar die bijzondere dag waar zoveel jong spul genoeg kreeg van ‘in de nesten’ zitten en wachten op voedsel.
De Groene specht zag ik als eerste tegen de stam van de oude pruimenboom.
Hij bleef geruime tijd, was nog totaal afhankelijk van het ouderpaar. Het vlekkerige veren-patroon van borstveren tot aan de snavel, maken hem herkenbaar als juveniel. De Grote bonte specht kwam hem af en toe gezelschap houden. Het was een topdag wat uitvliegen betreft in de Viel en even later zagen we een juveniel van de laatst genoemde.Version 2 Uiteindelijk bleken het 2 jongen met het ouderpaar, dat bij de boom nerveus bleef zoeken naar prooi in het gras. Sprinkhaantjes zijn er echter wel in grote getale!
Daarmee was het ‘feestje’ nog niet afgelopen, als laatste kwam een juveniele Roodstaart op de tuintafel zitten en werd daar weggelokt door het vrouwtje. Zij bezorgde het jong pas voedsel op de bank gezeten. Veiliger, de bank staat tegen een muur.
Het koppeltje Zwartkopmeesjes landde op onze mini-appelboom, kwam enkel even kijken, maar wie weet hebben ze ook jongen en spechten kunnen een gevaar opleveren.
Ook de juveniele Witte kwikstaart, is vandaag weer terug in Viel,tevens zijn er veel jonge musjes, onhandig landen ze op een veel te dunne twijg.



Wordt geel het nieuwe groen?

Half maart zagen we een geel veld, het deed me denken aan koolzaad. Het oogt als een schilderij, maar het maakt menigeen somber. In TROUW 21 maart was er een artikel over dit onderwerp.
Een foto erbij met de titel: Stop kapotspuiten van onze weilanden. Een bioboer laat zien dat het ook anders kan.
Dank aan de schrijver van het artikel voor de aandacht die hij geeft aan dit onderwerp.
In onze buurt was het veld snel klaar gemaakt om te ploegen en in te zaaien. De opeenhoping van gif in de bodem is echter zorgelijk en de uitzending in Nieuwsuur over gifresten notabene in een baby-luier, geeft ondubbelzinnig de grootte van het probleem weer.

In 2016 maakte ik een filmpje van een Zanglijster die zijn lied liet horen in de Viel. Echter in de jaren ’80 gaven veel vogelsoorten bij elkaar een schitterend concert in de ochtend. Toen zaten er overal zanglijsters in de dorpen.
Het geluid van de Wielewaal en Koekoek kon ik opnemen bij Etzenrade en dateert uit 2016.
Niemand kon vermoeden, dat het geluid van de Koekoek hier in Viel, ooit zou verstommen.

Witte kwikstaart

Witte kwikstaart

Vorig jaar nog bij de visvijver vlakbij het restaurant zagen we een massa zwaluwen in het najaar, een verzameling vlak voor hun vertrek naar het verre zuiden.
Vandaag is het eigenlijk veel te koud voor mei, maar zwaluwen komen tegen de avond boven onze heg en heel laag over de huisweide scheren. Ze bleven lang bij ons hangen, een teken dat er wat te halen valt.
Ondanks de regen een beetje voorjaar in de lucht.
Ook de Witte kwikstaart is trouw gebleven aan deze omgeving en verzamelde wat nestmateriaal, hondse haren op het terras. Dat leek op een snor…..



Verrukt over het zien van een vogeltje

Gistermiddag zag ik een bijzonder vogeltje. Het was een Vuurgoudhaantje en hij of zij bewoog zich door de struiken. Eerder heb ik al eens een foto kunnen maken, dat is vrij moeilijk, hij/zij hangt aan takjes en zoekt zeer snel naar insecten. Het vogeltje is een juweeltje om te zien met streepjes op zijn kopje: wit, zwart en oranje en voorkant licht en rugzijde groenig. Het is de tweede keer dat ik hem zie en kon (met verrekijker) mijn ogen er niet vanaf houden, hoop dat ik nog ooit de gelegenheid krijg om nog enkele foto’s te maken. Het weer nodigt er echter niet toe uit,  met harde wind en buien, brrrr. te hopen is dat dit kleintje het redt!



Voorjaar, de grasmaaiers komen eraan

Help de grasmaaiers komen er aan
ze laten zelfs geen madelieven staan
want hebben er eigenlijk maling aan
geen zeldzaamheid gedijt
als de maaier erover rijdt
de voorjaarsrust is ruw verstoord
want dat ding, dat moet gehoord
wie natuur lief heeft laat hem staan
het is beter om op stap te gaan
trouwens het scheelt ook voor het milieu
en de herrie is iedereen wel beu
Help de grasmaaiers komen eraan
laten we eens een weekje overslaan



Ree in Viel?

Gisteren rond 13.00 u. liepen enkele “verdwaalde” reeën langs de Graft, komend vanaf de oude holle weg genaamd Kerkepad. De richting Doenrade werd gevolgd, ik hoopte echter dat het rechtsomkeer zou worden, zoals vorige keer, direct bij het begin van het grote perceel langs de Graft keerden ze toen om. Niet dus! Wie heeft ze nog meer gezien en misschien kunnen fotograferen?
Wat als tijden zouden herleven? Het enthousiasme van diegene die de dieren in de vroege ochtend spot. Dat is nog eens wat. Prikkeldraad maakt het nu bijna onmogelijk, dat zij hun weg kunnen vervolgen en is levensgevaarlijk voor de soort. Hopelijk konden ze onder de (tankel)draad door, die moet dan hoog genoeg gespannen zijn.
Reden van het verdwalen is wellicht de storm en geluiden van carnaval.
Fascinerend blijft het, een natuurlijke afscheiding van uiteraard heggen, staat mooier en is veilig. Natuur en klimaat zijn ermee gebaat. Blijft echter de vraag hoe zo’n wild dier veilig de grote weg gaat oversteken? Ze moeten natuurlijk de onderdoorgang nemen.