Zijn spechten intelligent?

Grote bonte specht

Grote bonte specht

Wij hebben dagelijks de Grote bonte specht op bezoek. Meestal een mannetje, af en toe vergezeld van het vrouwtje, maar daarvoor moet men vroeg opstaan. Vanwege het bezoek strooi ik dagelijks een paar walnoten uit en de specht heeft altijd trek. Boven in de vork van een tak van de boom, heeft hij een holte gehakt met zijn snavel en deponeert hierin de noot. Vervolgens kan hij makkelijk de noot kraken en oppeuzelen. Andere vogels komen wel eens kijken of er resten zijn, zoals de Boomklever. Dit vogeltje is er ook blij mee. Soms moet de specht lang zoeken aleer hij een noot vindt in het gras of tussen de stenen. Dan gooi ik nog wel een handje noten en kan hij weer voorruit.



Wilde bijen versus de honingbij

Bij onze waterpoel zijn vandaag talloze honingbijen actief. Wat blijkt?
De Honingbij is een geduchte concurrent geworden van de wilde bijenstand in Nederland. Meer nog: Zuid-Limburg is het paradepaardje van zo’n 350 wilde bijensoorten, veel van deze zeldzame soorten horen hier thuis. Zij bestoven o.a. het Ruige klokje ten tijde van artikel Trouw 19-6-2019. Titel: Toekomst  wilde bij in gevaar door honingbij.

Zonder onze hulp zullen deze wilde soorten net zo hard verdwijnen als de wilde planten!! Er bestaat helaas geen wetgeving die dit voorkomt.

Als honingbij nu reeds als boerenbij bestempeld wordt is het tijd dat ieder meehelpt om de (resten) van de overigens prachtige wilde populatie te redden.



Allerlei protesten en meer…

Maarts viooltje febr.2020

Maarts viooltje febr.2020

Het protest tegen de Awacs-overlast, reeds tientallen jaren is terecht al doet men er niets aan.. Onze regering houdt het liever zo, ofwel iedereen moet zich gaan roeren.

Leuker is het nieuws dat een Zanglijster is gearriveerd vandaag en ook 1 Boomklever verschijnt.

De merels houden niet zo van deze tot de familie behorende soort en binnen secondes was de ongenode gast verjaagd. Elke dag komt de Grote bonte specht nog zoeken naar eetbaars en zit in de notenboom te hakken in de gevonden noot. De verzamelde noten gaan nu wel op, er wordt gestrooid voor deze liefhebbers. Maartse viooltjes staan op de wei massaal in bloei, sinds eind januari. Gisteren een foto gemaakt en zo ziet het eruit! Twee bloemetjes in een piepklein vaasje ruiken heerlijk..

Er is een protest en vragen gesteld aan de Gemeente over een pijndossier: Dubbel Heras hekwerk pad ‘Op de Waart’. Ik verwacht nog steeds antwoord…..

Mensen hebben wel hun mening gegeven: vinden het niet mooi! Het is wenselijk als bewoners hun mening geven over ontwikkelingen in Viel en hun wensen op tafel komen over de toekomst. We zagen wat gebeurde na de bomenkap in Waanderbos, Daar werd gepicknickt….

Bij het pad valt te betreuren dat levende iconen hierdoor verdwijnen: Egels, Vliegend hert kevers en alles dat loopt kruipt, springt of huppelt.  Natuur kan niet protesteren, verdwijnt zonder een spoor achter te laten.

De Vingerhelmbloem langs ons pad vergezeld van Longkruid, Speenkruid en zeldzaam Muskuskruid, bij de Grub, staan ze daar nog?

 

 

 



Natuur niet meer veilig?

Door klimaatverandering worden eco-systemen minder weerbaar, klinkt misschien hoogdravend, maar de seinen staan wel op rood. Het is een reactie op onze uitstoot en hoe snel we ons aanpassen en of zal helpen is een tweede, is onbekend.

Degenen die afval storten in uw natuur konden lang hun gang gaan. In 2007 kwam men al vele zakken met (drugs) afval tegen bij uitvalswegen zoals de Klein dalkensweg.  Huishoudelijk afval idem, er werd enkel opgeruimd, tot aan de grens met Duitsland lag het in de natuur. Mensen zagen daders in actie, ik hoorde de verhalen van het lossen van afval.  Echter handhaven bestond uit opruimen. Betrapt werden enkelen bij het verstrooien van stroken zilverpapier (ernstige milieu verontreiniging) in het Doenrader parkje. Geruststellend, het werd gesignaleerd en direct opgeruimd. Ze (de daders) dropen af……..

Echter er komt steeds meer af op de pot honing, en de criminaliteit groeit mee met de branche. Fotografeer dat wat u ziet aan afval, mobieltjes b.v. in natuur. dit kunt u  direct doorgeven aan uw gemeente/politie. Het is te hopen dat er adequate handhaving komt, de gemeenschap heeft al te lang betaalt en de daders gaan vrijuit.



Vuurwerkslachtoffer(s) Nieuwjaar

Een beetje uitgeslapen, tijdens het voeren van de vogels bleek er een verzwakte Koolmees bij de voerplek te zitten. Vreemd een oogje dicht, maar hij kon toch vliegen. Gek dat hij niet direct wegvluchtte, maar mij aankeek. Na het voeren op hem gelet en hij pikte er wat op los, gauw een foto gemaakt. Echter snel bleek dat hij achteruit ging en is hij met een doek er over, naar binnen verhuisd in een kartonnen doos.  Helaas bleek het beestje niet meer te redden!

Blijkbaar te verzwakt en heeft het geleden onder de enorme knallen, die van  heel nabij afgingen. Omdat we hier een paradijselijke natuur hebben, vind ik dat dit niet kan.

Een Koolmees is een vogeltje van nietig gewicht, maar als wij natuur om zeep helpen terwille van een feestje, waar zijn we dan mee bezig?

Het diertje  ligt nog steeds in de doos en bleek veel te mager, een jong van afgelopen jaar. Het borstbeen voelde scherp aan, het had nauwelijks vlees op de botten.  Ondanks ‘Der schöne blauwe Donau’ op t.v. ben ik er niet bij, zoals andere jaren.

Waarom gebeurt dit?   De herinnering van vuurwerkbommen uit Napels komen weer terug, onze hond was onder mijn stoel gekropen alles trilde door de explosies. Het is reeds jaren geleden, het opgeslagen vuurwerk werd in beslag genomen, daar het groot gevaar opleverde voor de omgeving.

Natuurlijk valt dit niet onder feestvreugde en is het ongehoord. Temeer daar de geschiedenis steeds weer herhaalt.  De stilte nu klinkt haast oorverdovend!

Het is nu bijna donker als ik schrijf, een merel vliegt voorbij en de heggemussen zaten nog snel wat resten voer te pikken. Wat heerlijk ze zijn er nog, vogels die morgen ook weer vragen  om wat aandacht om te overleven in onze ‘natuur’.

 



2019 een terugblik en vooruitblik 2020

Brede wespenorchis in volle bloei

Brede wespenorchis in volle bloei

Eind van het jaar is balans opmaken. Wat is er gewonnen en blijft er aan natuur? Soorten die makkelijk scoren door conditie van de bodem zijn brandnetels en de verspreiding is aangepakt.  Handmatig verwijderen werd het, volgend jaar zien we gauw genoeg het resultaat. Het Robertskruid verspreidde zich door uitzaaiing in de wei. Jaarlijks twee keer maaien heeft zo zijn voordelen: er komen meer bloemplanten. Door nieuwe soorten uit te planten en in te zaaien krijgt het hele terrein daarmee ander aanzien. Dit is tevens opzet, bijenplanten betekenen voedsel voor allerlei insecten. Deze worden vervolgens weer  geconsumeerd door vogels, egels en bos/spitsmuis en mollen, alles doet zich tegoed aan gezond bodemleven. Als laatste verschijnen predatoren zoals wezel of hermelijn.

Het aantal wormen in de bodem zien wij teruglopen, en moet omhoog om bodemvruchtbaarheid te onderhouden, hun werk is helemaal gratis!

In de composthoop zagen wij wel springstaarten en kevers echter géén mestworm  Je kunt mestwormen kopen maar nu even niet, volgend voorjaar is het zichtbaar bij het omzetten van de composthoop. Een artikel over platwormen die via tuinaarde naar onze tuinen kunnen migreren, doet ons extra letten op plantmateriaal. Een soort die alle wormen opvreet is reeds gearriveerd in ons landje. Dat wil je niet in je tuin!

Veel groente-planten hadden tekort aan water, maar de zon deed ook veel goeds voor b.v. tomaten. De oogst bleek uitzonderlijk. Het was heet en zonnebloemen en spontaan opkomende koriander stond te pronken. Laatstgenoemde soort zat in een bloem-zaad mengsel. De smaak van het verse blad kenden we niet, maar waarderen we nu des temeer.

Tenslotte wensen we de lezer een Fijne Kerst en een voorspoedig Nieuwjaar: 2020!

 



Zoveel vogels en een konijntje

Een terugblik op deze dag waarbij uitzonderlijke hitte toesloeg. Dit bleek voor de meeste dieren een uitdaging. We zagen nog nooit spechten met de bek open over ons grasland al springend rondstruinen. Aan de gang en vaak ook wijze van vliegen kan men vogels leren herkennen.  Vanaf het moment dat er zoveel vogels op terras en gras zaten, bleven we toekijken, hoe deze dieren konden omgaan met de warmte. Het jonge konijn die hier in vrijheid opgroeide zat stil te grazen.

De familie Groene specht met een jong voorop bleef naar mieren speuren. Met of zonder succes, het jong kon daarvan leren. Door de schaduw achter het huis was het bovendien op deze plek uit te houden.

Nu deze periode enige tijd terug ligt, weten wij dat de bewoners van de poel. m.n. groene kikkers het gered hebben. Afzien was het zeker en het jong van de Zwarte roodstaart zou die de trek naar het zuiden gemaakt hebben?  Enkele keren liet man Roodstaart zijn onderbroken liedje horen. Nijntje bleef nog enkele weken en ineens vertrokken, een gemis.

 



Grijze kwikstaart – Motacilla cinerea

Grijze kwikstaart

Grijze kwikstaart

Gisteren was het Wereld dierendag.
Een kleurrijke soort kwam die dag bij ons aanvliegen, prachtig om te zien. Helaas bleef het kwikstaartje, niet erg lang. Met hem waren nog een viertal zanglijsters geland. Duidelijk op trek.
Deze vogel werd op internet als Grijze kwikstaart herkend.
De waarneming van deze  soort was voor mij bijzonder,  maar het is een vrij algemene soort met een paar honderd waarnemingen per jaar.
Een 6 tal foto’s heb ik kunnen maken en hier een ervan.

Als er stromend water in de buurt is en dat is er in het beekdal vindt hij daar genoeg insecten en heeft het naar zijn zin.



8 juni dè dag!!

Wij zitten nu in een warme periode. Dit is een terugblik naar die bijzondere dag waar zoveel jong spul genoeg kreeg van ‘in de nesten’ zitten en wachten op voedsel.
De Groene specht zag ik als eerste tegen de stam van de oude pruimenboom.
Hij bleef geruime tijd, was nog totaal afhankelijk van het ouderpaar. Het vlekkerige veren-patroon van borstveren tot aan de snavel, maken hem herkenbaar als juveniel. De Grote bonte specht kwam hem af en toe gezelschap houden. Het was een topdag wat uitvliegen betreft in de Viel en even later zagen we een juveniel van de laatst genoemde.Version 2 Uiteindelijk bleken het 2 jongen met het ouderpaar, dat bij de boom nerveus bleef zoeken naar prooi in het gras. Sprinkhaantjes zijn er echter wel in grote getale!
Daarmee was het ‘feestje’ nog niet afgelopen, als laatste kwam een juveniele Roodstaart op de tuintafel zitten en werd daar weggelokt door het vrouwtje. Zij bezorgde het jong pas voedsel op de bank gezeten. Veiliger, de bank staat tegen een muur.
Het koppeltje Zwartkopmeesjes landde op onze mini-appelboom, kwam enkel even kijken, maar wie weet hebben ze ook jongen en spechten kunnen een gevaar opleveren.
Ook de juveniele Witte kwikstaart, is vandaag weer terug in Viel,tevens zijn er veel jonge musjes, onhandig landen ze op een veel te dunne twijg.



Wordt geel het nieuwe groen?

Half maart zagen we een geel veld, het deed me denken aan koolzaad. Het oogt als een schilderij, maar het maakt menigeen somber. In TROUW 21 maart was er een artikel over dit onderwerp.
Een foto erbij met de titel: Stop kapotspuiten van onze weilanden. Een bioboer laat zien dat het ook anders kan.
Dank aan de schrijver van het artikel voor de aandacht die hij geeft aan dit onderwerp.
In onze buurt was het veld snel klaar gemaakt om te ploegen en in te zaaien. De opeenhoping van gif in de bodem is echter zorgelijk en de uitzending in Nieuwsuur over gifresten notabene in een baby-luier, geeft ondubbelzinnig de grootte van het probleem weer.

In 2016 maakte ik een filmpje van een Zanglijster die zijn lied liet horen in de Viel. Echter in de jaren ’80 gaven veel vogelsoorten bij elkaar een schitterend concert in de ochtend. Toen zaten er overal zanglijsters in de dorpen.
Het geluid van de Wielewaal en Koekoek kon ik opnemen bij Etzenrade en dateert uit 2016.
Niemand kon vermoeden, dat het geluid van de Koekoek hier in Viel, ooit zou verstommen.

Witte kwikstaart

Witte kwikstaart

Vorig jaar nog bij de visvijver vlakbij het restaurant zagen we een massa zwaluwen in het najaar, een verzameling vlak voor hun vertrek naar het verre zuiden.
Vandaag is het eigenlijk veel te koud voor mei, maar zwaluwen komen tegen de avond boven onze heg en heel laag over de huisweide scheren. Ze bleven lang bij ons hangen, een teken dat er wat te halen valt.
Ondanks de regen een beetje voorjaar in de lucht.
Ook de Witte kwikstaart is trouw gebleven aan deze omgeving en verzamelde wat nestmateriaal, hondse haren op het terras. Dat leek op een snor…..