Vliegend hert

Allerlei weetjes over de Vliegend hert kevers (lucanus cervus)

•    Van alle in Nederland voortkomende levende keversoorten is het vliegend hert de grootste.
•    Het mannetje kan wel 8 cm groot worden en heeft opvallende, geweivormige kaken.
•    Staat op de lijst van beschermde inheemse diersoorten in de Flora- en Faunawet en is opgenomen in bijlage 2 van de Habitatrichtlijn. Deze internationale richtlijn bevat de soorten met een lidstaatoverstijgend gemeenschappelijk belang. Voor deze soorten is het aanwijzen van speciale beschermingszones vereist.
•    Voor het vliegend hert zijn de holle wegen in Zuid-Limburg van groot belang, omdat hier een groot deel van de populaties voorkomt.

Uit het leven van een kever

kever

Aan de voet van een rottende eik start de levenscyclus van een vliegend hert kever. Wanneer de eitjes uitkomen zijn het nog maar piepkleine larven, die zich tegoed doen aan de resten van de oude eik. Deze eik moet reeds aangetast zijn door witrotschimmel, anders kan de larve dit niet opnemen. Zo wordt de larve na elke vervelling weer dikker en groter. Dit duurt al met al ongeveer 5 jaar, waarna de larven het hout verlaten en in de grond een holte maken, waarin ze in het popstadium gaan. De grootte van de zogenaamde poppenwieg is ongeveer die van een kippenei. De gehele metamorfose (dit is de verandering van rups naar kever) duurt 3 tot 6 weken. Dan verschijnt de volwassen kever in de herfst, maar hij moet nog wachten tot het volgende voorjaar om uit te kunnen vliegen.

Begin mei vliegen de eerste kevers op zoek naar een partner. De mannelijke kever kan daarbij kilometers afleggen, terwijl het vrouwtje Vliegend hert meer in de omgeving blijft. Ze heeft kennelijk weinig zin in vliegen. Dit is een van de redenen waarom het zo slecht gaat met de soort. De omgeving waaraan ze min of meer gebonden zijn, moet geschikt zijn en onaangetast. Als de kevers op warme, zwoele zomeravonden uitvliegen, vermijden ze een ontmoeting met een ekster, roek of gaai. Deze kraaiachtigen houden wel van een flinke hap kever. Het leven van een kever is dus niet zo eenvoudig. De vrouwtjeskevers hebben nog een bijzonderheid: zij kunnen de sapstroom van een eik opsporen en tevens zorgen dat die in stand blijft. Met name dit vocht is het voedsel voor de kever tijdens de relatief korte levensduur. Het keverbestaan duurt ca. 6 weken, in die tijd moeten ze zorgen voor nageslacht. De mannetjes gaan met rivalen een gevecht aan, waarbij ze deze proberen uit te schakelen. Hierbij komen de kaken (het gewei) goed van pas. De winnaar geeft de andere partij het nakijken. Als alles goed gaat en de bevruchting plaatsvindt kan de hele cyclus weer van voren af aan beginnen met het leggen van de eitjes aan de voet van een eikenboom.

Vliegend hert

Vliegend hert

De foto’s in het album zijn in opeenvolgende jaren genomen, vanaf het jaar 2002. In het eerste jaar is veel beeldmateriaal verzameld van insecten. Dit komt voort uit mijn belangstelling voor deze soorten, speciaal het Vliegend hert, de keversoort waarvoor in 2005 een beschermingsplan wordt vastgesteld. Mocht u het geluk hebben deze kever te zien overvliegen, dan ervaart u iets waaraan 434 miljoen jaren aan evolutie is voorafgegaan (bron: vaktijdschrift Nature 427, 12 februari 2004). Mijn belangstelling was bij de eerste kennismaking gewekt en is nooit meer overgegaan. Sindsdien worden alle gevonden kevers geteld en de vindplaats met datum en eventuele foto doorgestuurd naar Leiden. Naturalis Leiden verzamelt alle gegevens om de huidige verspreiding en het gedrag van de dieren te volgen. Dit alles om ze een betere bescherming te kunnen bieden in de toekomst.

Voor meer informatie over het vliegend hert of het doorgeven van waarnemingen kunt u terecht op de website: www.eis-nederland.nl/vliegendhert of u kunt een email sturen naar eis@naturalis.nl.

Citaat uit NATUURHISTORISCH MAANDBLAD- Juni 2005

Nederland haar grootste en spectaculairste kever, Het Vliegend hert (Lucanus cervus), heeft het moeilijk. Zijn oorspronkelijke verspreidingsgebied in Nederland is teruggedrongen tot slechts vier kerngebieden, die wel wat hulp kunnen gebruiken. Twee van de vier kerngebieden liggen (gedeeltelijk) in Limburg. Reden te meer om ons met vereende kracht in te zetten voor de bescherming van dit fraaie dier in Limburg. Om die reden wordt in 2005 een beschermingsplan voor het Vliegend hert in Limburg opgesteld.

Dit artikel is geplaatst op Saturday, November 16th, 2013 om 21:27. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed.