De gele merel, een toevallige ontmoeting

Onlangs kwam ik een aardig iemand tegen in het beekdal.
Het bleek een interessant gesprek op te leveren.
Het was een inwoner van Onderbanken en ondanks zijn hogere leeftijd (boven de 80 jr.), genoot hij nog met volle teugen van het landschap.
U kent ze wel dit soort mensen die een schat aan ervaringen hebben meegemaakt en daarover graag iets vertellen.
Ons gesprek begon over de gele merel, de Wielewaal, die zoals hij wist, vroeger zo genoemd werd door de Schinveldenaren. Ik kon hem zeggen, dat ik hem pas geleden ook gehoord had en wel meer noordelijker richting Tudderen.
Toen we ineens enkele hazen in onze richting zagen springen, kwam een ander verhaal bij hem boven. Hij had niet zo lang geleden een hazenmoeder met een jong gezien en die liepen net zo als nu in zijn richting.
Er was ook een buizerd die in de lucht cirkelde.
Toen ineens was de buizerd in duikvlucht gegaan en snapte de jonge haas weg.
De moeder haas bedacht zich niet en bleef kijken naar de buizerd en er achter aanrennen, terwijl de snoodaard langzaam van de grond opsteeg. Het was alsof ze wou zeggen: kom maar eens aan de grond, dan pak ik je wel.
Helaas was het gebeurd voor dit jong, dat beter in zijn leger had kunnen liggen wachten. Een stilliggend dier wordt niet zo gauw opgemerkt door een roofvogel.

Ik vroeg toen hoe het met de kievit was gegaan dit jaar?
Een geluid dat we hoorden, meende hij te herkennen als het geluid van een jonge kievit. Hij wist dat er 2 jongen waren geboren uit drie nesten.
Zo houdt de kievit niet meer stand, maar er was tenminste nog een jong in de buurt.
De grote aantallen zwerfkatten zag hij als een van de oorzaken van de teruggang van de soort.

Het gebied rondom Schinveld vond hij wel prachtig vooruit gegaan en daarom was hij er vaak te vinden.
Vroeger kwamen ze ook in de dorpen in de buurt en ook in de wegen, waar hij nog nooit een vliegend hert was tegengekomen.
Nu was het veel in het nieuws en een hype vond hij.
Het was leuk dat ik dezelfde dag, nog drie van de soort had gezien en dat aan hem kon doorgeven.
Hij hield er ook een hobby op na van foto's maken en ooit had hij een speciale foto gemaakt van jonge konijntjes.
Daar was hij heel trots op.
Hoe hij de foto had gemaakt blijft zijn geheim.
De kunst van het vak!

Dit bericht is geplaatst op Sunday, July 25th, 2010 om 19:49 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie