Gesprek met de Raad in commissievergadering in de raadszaal Onderbanken

Gisteravond was de raadscommissievergadering in Onderbanken, waarbij ik in gesprek kon gaan over de ‘hete hangijzers’ in mijn brief aan de gemeente.
Daarbij zijn de vragen die ik stelde toegelicht.

Belangrijkste conclusies die uit die vergadering getrokken kunnen worden:

Buitenring is een gepasseerd station volgens de ex-wethouder van Onderbanken, hij komt er…..tenzij…..Hierbij is toegevoegd dat er tenminste een tegenstander in de zaal was.
Er is over de compensatie bij de Merkelbeek bij de Kling grens met Brunssum gesteld dat er iets heel anders aan de hand is, ter plaatse is de natuur namelijk weggevaagd! Men heeft het relaas over dikkopjes, krekels, citroenvlinder enz. welwillend aangehoord. Deze soorten komen niet meer terug na de ingreep t.b.v. een buffer jaren terug.

Is het beekdal van de Merkelbekerbeek in gevaar door komst "Buitenring"??

Is het beekdal van de Merkelbekerbeek in gevaar door komst van de “Buitenring”??

De vragen over het buitengebied waar onze dorpen al jaren de verliezer zijn qua voorzieningen en zo is aangevoerd, dat het laatste wat we hebben, de kostbare natuur, nu ook nog zien verdwijnen.

Buitengebied waar het gesoebat over afsluiting van veld- holle wegen al jaren duurt, kwam nu naar voren (door dezelfde ex-wethouder gesteld) dat er voor verschillende wegen geen bezwaar was gemaakt tegen afsluiting.
Hij drong aan op het begin maken met afsluiting van die wegen en de Vielderweg waar een enkel bezwaar is, blijft dat voorlopig zo.

Tegen het exces met het vuurwerk kon de gemeente helaas niet optreden. Zolang er geen aangifte is gedaan bij de politie gebeurt er niets.

Het Waanderbos raakte een bepaalde zenuw bij een van de raadsleden, want commentaar was: wat moet ik hier alles mee?
Waarop ik antwoordde: hoe zou u het vinden als aan uw grenzen wordt getornd?
Bovendien dat het bos mij heilig was.
Ik ben een grote boskenner.
Terworm en de Ravensbosch met zijn vele lelietjes van dalen en de grot die door bewoners -waar wij vaker op bezoek gingen- gebruikt werd als kelder. Terworm waar ik de bronnen ontdekte, dat was kwelwater en had een aparte smaak. De sleutelbloemen, dotterbloemen, orchideeÎn in de weide. De plekken zijn mij bekend en bovendien de waarde die men eraan moet toekennen.
De jonge haas midden in open veld: Afblijven kreeg ik te horen, want de moederhaas is in de buurt en komt het jong straks voeden, kom je eraan dan is het jong verloren. De eerste steenuil, waarop ik gewezen werd, bij de ruÔne van Eikendermolen. Het was een genot om zoveel met natuur bezig te zijn en bovendien de gastvrijheid van de bewoners te leren kennen. Er was een grote saamhorigheid bij iedereen ontstaan, die zich uitte tijdens de grote protesten tegen een soort pretpark dat men ervan wilde maken.

De bijzondere kwaliteiten van het Waanderbos zijn mij niet ontgaan. De prachtige oude beuken, het zenegroen, gevlekte aronskelk, klein en groot vliegend hert, de breedbladige wespenorchid.
Er is daarbij gewezen op het constante geknabbel aan de Woander en gevraagd hoe men dat gaat oplossen?
Een antwoord van dezelfde ex-wethouder, kom maar op met getuigen die aanwijzen waar het pad heeft gelopen, dan kunnen we terugvorderen!

Meer weerklank was er en een raadslid zal contact opnemen omdat hem het lot van de bijzondere natuur niet onberoerd laat.

Er is een toelichting gegeven bij de licht / geluidsoverlast waar voor de dieren zeer moeilijk aan te ontkomen valt en de natuur dus kapot gaat.
Gevraagd is om naar de feitelijke situatie te kijken.
We blijven het warm houden en ervoor gaan!

Bij terugkomst in Viel zag ik padden op de straat (ze zijn veilig aan de overkant beland) en een bosuil was luid aan het roepen vanaf de Waander. Vanmorgen de zanglijster aan het woord: Wat een thuiskomst!!

Dit bericht is geplaatst op Thursday, March 1st, 2012 om 12:26 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie