Steenuil die prooi werd

Het steenuiltje is helaas niet meer. Een buizerd heeft hem vandaag tot prooi gemaakt. De barre winterkou zal tevens hebben bijgedragen aan zijn verzwakking. Wat blijft is de herinnering aan een steenuil aan het raam, op de klomp schuilend voor de regen, op de schoorsteen, op de dakgoot enz. Het was een schitterend diertje en op veel avonden liet hij zich horen. Elke vogel voert natuurlijk een strijd om te overleven en de buizerd kan het wellicht daardoor nog een tijdje uithouden. Het bijvoeren van buizerds met kippenbouten lijkt mij daarentegen verwerpelijk, als de soort het goed doet. De roeken en andere kraaiachtigen hebben ook met gemak de winterse kou doorstaan. Het wrange bij de steenuil is dat de soort zo sterk in aantal terugloopt. Daardoor zou men alles uit de kast moeten halen om hem te beschermen. Niet wachten tot hun aantallen nog verder dalen, maar actief beschermen van hun leefomgeving. De wet is hierbij helaas geen hulp, alleen maar een papieren letter die niet toeziet op het in stand houden van de biotoop. Dit uiltje is een typische vogel passend in klein-schalig cultuurlandschap. Voordat het donker was hoorde je het kenmerkende gemauw van het steenuiltje dat ca. drie jaren vlakbij verbleef, dit is nu een gemis.

Dit bericht is geplaatst op Wednesday, January 21st, 2009 om 20:42 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie