Steenuil weer op de kast

P1110059aEen Steenuil is weer terug en na de lange afwezigheid sinds vorig jaar mei, zijn wij er blij mee!
Vandaag probeerde een paartje spreeuwen terug te komen op dezelfde kast, maar ze gingen gauw op zoek naar iets beters en een open nestkast zoals voor de Roodborst leek even wat te worden. Ze hingen aan de kast en deden een grondige inspectie en weg waren ze.
De meeste vogels hier zijn nu serieus aan het werk met nestmateriaal.
Het merel-paar blijft vlak bij huis, is ook veiliger zullen ze denken. Man merel slaat telkens alarm en zit daarvoor op de uitkijk.
Een Zanglijster is in de buurt gebleven en maakte ook hier zijn opwachting, zijn zang is het mooiste geluid van de lente.
Zelfs bij deze kou van maar 4 gr. C zijn er toch al heel wat plantjes in de bloei. Speenkruid, Longkruid, Maarts viooltje, januari stond zelfs een Dotterbloem aan de poel, na de vorst is weinig over, maar de overige zoals het Zomerklokje, Daslook en de originele Boshyacint lijken het goed te gaan doen. In het beekdal wil men de Boshyacint ook terug, ze staan immers in Baal, Duitsland en dat is niet ver van hier. Daar staan ze dan wel massaal!
Waarschijnlijk stonden er hier ook,  in een ver verleden. Het Zomerklokje is een stinzeplant, niet inheems.
Ondanks de somberte over verlies van leefgebied, probeert de natuur zich telkens weer te herstellen, vooral te zien in de lente.

PvdD – Partij voor de Dieren, heeft ook een idee hierover, herstel door aankoop. Ze kopen natuur of liever, ze laten het aan u over, of u eigenaar wil worden van uw natuur à 5 euro per m2 ?
Dat zou voor veel natuurgebieden, die een cruciale rol spelen in de verbindende factor, een oplossing zijn.
Er is immers al natuur, maar er wordt nauwelijks op gelet. Er kan echter veel bereikt worden, met zo’n initiatief en de handen uit de mouwen steken.
De keerzijde van hedendaagse praktijk is dat onze omgeving langzaam maar zeker opgeslokt wordt, waardoor de hongerdood dreigt want, er is simpel weg geen plek meer.
Dat lot treft de Das, die op drie plekken in de buurt in Viel, zijn burcht heeft moeten opgeven, een vierde is zwaar beschadigd. Beschermde soort? Hoe dan?

Al hadden we het paradijs hier, we zullen ons moeten laten horen, om nog iets te redden.
Er was niets te verbeteren, waarom laten wij het niet zo?

IMG_0726

Op de foto staat het Kerkepad, waar bomen gekapt werden voor een ‘waterbuffer’, tevens is een stuk land door de Gemeente aangekocht voor enkele fruitbomen. Het Kerkepad is echter een historisch pad en een van de holle wegen, net zoals de Waanderweg langs bovenrand bos SBB.  Deze kroonjuwelen zijn van belang voor de toekomst en het bewaren betekent dat er meer is dan enkel industrie, namelijk beschaving.

Dit bericht is geplaatst op Tuesday, March 8th, 2016 om 10:30 onder Nieuws. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie