Terug naar het aloude hakhoutbeheer??

Wederom kregen wij de aankondiging, dat in de holle wegen van Onderbanken, het hakhoutbeheer weer ingevoerd wordt.
Daar is toch niets op tegen?

Het lijkt echter meer op een plots opkomende storm dan op een goed plan.
De biotoop wordt in een keer overal overhoop gegooid.

Kijk en zie hoe de wegen erbij liggen. Bomen dreigen om te vallen wegens gevaar-zetting doordat er stelselmatig aan hun wortels wordt gekieteld. Zij worden ondergraven en hoewel de wortels vaak diep verankerd zitten in de helling wordt hun probleem nijpender. Kap wegens gevaar-zetting krijgt dus een heel andere betekenis hierdoor.

De kap van het grootste deel is dus de goedkoopste oplossing en er hoeft geen strijd te komen over ge- of ongeoorloofde kap. Wat begon met de kap van enkele karakteristieke bomen in Klein Dalkensweg, geldt nu voor de meeste bomen.

Als men de kap doorzet bestaat de kans, dat we de prachtige oude bomen bij b.v. Etsenraderweg zullen gaan missen op velerlei manieren.
Zij zorgden voor de grote biodiversiteit in de wegen,
Zij leverden hun bijdrage aan het aangename klimaat in de wegen,
Zij waren de windkering en zorgden voor de waterhuishouding en hielden met hun wortels de bodem vast.

Wat belangrijk is te vermelden, dat er nooit getracht is de levensduur van de wegen en de bomen te verlengen door een bredere zoom aan te leggen aan de bovenste zoomrand van de wegen. Ook is er nooit een DISCUSSIE gevoerd over het gebruik van de wegen in het heden en verleden.
Een bredere zoomrand is noodzakelijk, daar de bomen nu al niet in staat zijn om de erosie binnen de perken te houden.
Door de recente storm is aangetoond, dat daar waar gekapt is in het Jabeekerbos, de wind meer kans had en nog meer schade is opgetreden.

Het is dus een onzalig plan, omdat het geen rekening houdt met gewijzigde omstandigheden en er nog steeds geen totaal plan op tafel ligt voor behoud van de natuur in de wegen en het buitengebied.

In vogelvlucht met Google Earth over Limburg vliegend ziet men, dat waar men toe in staat is.
Grote percelen als lakens over het landschap uitgespreid. Nauwelijks of geen randje groen overlatend voor behoud van natuur en milieu.
Toch zijn we allen afhankelijk van een gezond milieu.

Dit bericht is geplaatst op Tuesday, August 10th, 2010 om 11:43 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie