Het natuurpad en de das

Het pad is amper geopend en de das die er vlakbij zijn burcht had is dood gevonden. Langs de drukke Kneykuilerweg.
In een voorgaand bericht op deze site is gewaarschuwd, dat de das niet zoveel aandacht van mensen kon verdragen. Echter het pad moest en zou er komen.

Een das kan je niet te dicht naderen. Je kunt een das op een andere manier vertroetelen, door hem de ruimte te geven. Helaas ziet men steeds meer zware afrastering geplaatst worden, waardoor een das niet meer zijn gewone gangetje kan gaan. Er onder door kan hij niet of hij moet een diepe gang graven.
Zo is het in standhouden van natuur niet mogelijk. Konijn en haas zitten er ook mooi mee.
Misschien vinden de mensen een pad zonder natuur ook goed. Er is immers al veel asfalt in het Rode beekdal waar te nemen en men kan er in flink tempo doorheen.
Een kwestie van smaak of zie ik het verkeerd als ik meen dat dit bejubelde Rode beekdal, meer behoeft dan alleen toegankelijkheid.
Tenzij men niet veel op heeft met de natuur.
Dan wordt het een ander verhaal. De verlies en winstrekening wordt dan opgemaakt met het verdwijnen van de zeldzame soorten en een nieuwe voortjakkerende mens is de aanwinst.

Dit bericht is geplaatst op Saturday, June 12th, 2010 om 23:40 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie