KLEPELMAAIEN LANGS HET WAANDERBOS EN LANGS HOLLE WEGEN

Klepelmaaien bij het Waanderbos en als ìonderhoudî bij holle wegen

Afgelopen week-end geconstateerd dat bij dit bos gesnoeid is. Echter de wijze kent zijns gelijke nog niet. Dit is de eerste keer op deze wijze gebeurd.
Men heeft 2 meter vanaf het pad klepelmaaien toegepast. Daarenboven zijn de bomen metershoog opgesnoeid. De opbrengst van de werken lag langs de straat. Uit een van de hopen moeten rupsen zijn ontsnapt van de dagpauwoog, die kropen over straat. Maar dat terzijde.
Het bos is eigendom van Staatsbosbeheer en het enige beschermde natuurbos hier in Bingelrade.
Klepelmaaien is sowieso bewezen slecht voor zeldzame planten en bevoordeelt de algemene soorten, b.v. look zonder look, nagelkruid, brandnetels e.d. De brede wespenorchid is een te verdwijnen soort hierbij.

De wetgeving voor beschermde soorten is hier van toepassing, maar wordt niet nageleefd.
Het pad dat bovenlangs het bos liep en nu ondergeploegd is, zou weer in ere hersteld worden.
Bovenop de beschadigingen die voor de flora en fauna heel desastreus is om reden dat aan bosranden het meeste insecten-leven kan gedijen staat dus niet alleen. Het lijkt onderdeel van een campagne, die de natuur decimeert en alleen de landbouw voorrang geeft.
De snoei lijkt geen andere reden te hebben.
De snoei in de holle wegen die de taluds tot moes slaan roept langzamerhand veel weerstand op bij degenen die hier wonen en die van hun omgeving houden.
Via een raadslid kwam mij ter oren, dat in de Veestraat ook dusdanig gemaaid is dat zij vreest dat haar land straks de holle weg instroomt. Het gebeurt stelselmatig zo is de constatering.

Het is al jaren aan de orde gesteld dat de wegen kapot gemaaid worden door dit beleid. Het bewijst dat de Gemeente Onderbanken zich de wetgeving omtrent de zeldzame soorten en hun habitat niet aantrekt. De wegen zijn straks levenloze lemen hellingen, daar werkt men naartoe en dat is weerzinwekkend.

Vroeger was dit een paradijs dat gen Viel heette en Bingelrade tot in het Roode beekdal was idem.
Dit werd mij verteld door iemand die hier vroeger op vakantie kwam, toentertijd had de Waanderbos in het midden een open stuk met een weide. Onderaan de Waander was het een zee van lelietjes van Dalen. Ook was er aan beide zijden van gen Viel een bos destijds. De oma waarbij bewuste man dus als kind ging logeren, bleek op 85 jarige leeftijd nog in staat om haar hele tuin ìde koelofî alleen om te spitten.

Wat doet men met dit paradijs?

Dit bericht is geplaatst op Monday, September 7th, 2009 om 23:24 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie