Waanderbos en meer

Rond 2007 werd er gesproken over een uitbreiding van de Waanderbos, als compensatie na de boskap in Schinveld. Dit was het idee van CDA, toentertijd.

Er zijn sindsdien vrijwilligers actief geweest om het bos te redden.
We sjouwden met bomen als versperring, om zoveel mogelijk de schade van de quads/crossers tegen te gaan en deze ongewenste ‘gasten’ te weren.
Dat ging zonder afspraak of hulpvraag, maar direct en spontaan.
Nu de gevolgen van de kap voor het bos zichtbaar worden, komen de verhalen los.

B.v. over het snel weer verdwijnen van een nieuw bord: natuurreservaat.
Over de holle wegkant vanaf de Wiegelraderstraat richting Dorpstraat waar een aantal jaar geleden over gewandeld werd, veilig voor het 60 KM verkeer, deze strook (de topkam) is weggeploegd. Verbijsterend voor velen want holle wegen zijn beschermd…

Over wat er zoal groeide: Iemand vertelde mij dat er Wilde aardbeitjes groeiden in onze weg, samen met Muskuskruid en Salomonszegel, Zenegroen en Gevlekte aronskelk en na de winter bij het bos duizenden Sneeuwklokjes.

Ingepakte beuken: Een kennis die werkzaam was in de bosbouw wist dat de restant beuken van de Waonder ingepakt hadden moeten worden, omdat ze nu in de felle zon staan en daar niet tegen kunnen.
Uit eigen waarneming bleek dat er geen toezicht was op de laatste stukken natuurbos.
Nu wordt door Staatsbosbeheer wel gevraagd om de grenzen rondom dit bos te bewaken, 80% van de erom heen gelegen wegen en paden is gemeentelijk eigendom.
De bewoner ziet dit bos gewoon als zijn geliefde Waonder.
Er zijn echter flinke happen uit genomen en men wil dit goed praten door een oud stuk holle weg midden door het bos vrij te maken. Echter de omstandigheden zijn niet meer van rond 1860 en dan dient tevens de oorspronkelijke ondergeploegde Woanderweg terug te komen. En de grenzen van het bos lagen langs de paden, daar hield het bos pas op. Die begrenzing was tevens het behoud van het bos!
Oplossingen had men kunnen toepassen in het kandelaberen (knotten) van enkele bomen die een gevaar zouden kunnen worden.

Gestort afval in het Waanderbos

Gestort afval in het gekapte Waanderbos

Nu het na de droogte geregend heeft is de eerste erosie ontdekt ten gevolge van het leegroven van dit mooie stukje Bingelrade.
De plek waar ik de nieuwe burcht vond is dichtgegooid met puin ook de ingangen die dienden als vluchtweg en voor luchttoevoer. Bij dit puin en zwerfvuil liggen stukken asbest. De bosbodem is omwoeld en biedt geen enkel houvast meer. De kostbare bosbodem zal snel afspoelen van de helling.
Wie draait er op voor kosten van opruimen van de afval en erosie?

Staatsbosbeheer had eerder onderzoek gedaan en geen dassenburcht aangetroffen?
De Das schijnt intussen rond te zwerven in de mais, logisch daar bijna geen ander gewas meer voorkomt in zijn gebied.
Dat gewone mensen zich belangeloos hebben ingezet om het bos EN zijn bewoners te redden is hartverwarmend.
Staatsbosbeheer heeft gezien de uitwerking op het bos, de plank misgeslagen.

Dit bericht is geplaatst op Saturday, September 7th, 2013 om 18:12 onder Oud. Ontvang updates via de RSS 2.0 feed. Laat hier beneden een reactie achter.

Plaats een reactie